Zümrüt Özkan Anjuere

Ankara İstanbul uçağında yanıma oturan adamın ellerine ister itemez gözüm takılıyor, ne de olsa dip dibe oturuyoruz. Üstü başı, saati her yeri marka. Parfümünün kokusu ise tüm uçağa yayılmış vaziyette. Klas görüntüsünü yıkan tek detay upuzun tırnaklı elleri. O kadar felaketler kiO elleri gördükten sonra adamcağızın kılık kıyafeti ve sahip olduğu belli olan kariyeri yerlerde geziniyor. Benim gözümde tabii
Halbuki tanımadığım insanın ellerinden bana ne değil mi? Ne yapayım, insanların ellerine takılıyor gözüm. Anladığınız gibi, ellerin güzelliği ile değil temizlik ve bakımı ile ilgili benim göz takıntım. Kılık kıyafetin markası falan boş, bence dış görüntü deyince eller ve temiz, pak bir görüntü çok şey anlatıyor.
Erkek dediğin adamın tırnakları dibinden kesik olacak. Kadınların ki de bakımlı. Uzun tırnaklılar mutfakta yoğurma işleri yapmasınlar mesela. Çünkü tırnaklar vücudun en kolay kir toplayan bölgeleri. Temiz, tertipli olmayan herkes ve her şeye itirazım var benim.

Temizlik çok önemli!
Temizlik alışkanlık meselesi. Tırnak kesmek, yıkanmak, diş fırçalamak yani temiz olmak, böyle olmayı istemek ta çocukluktan gelen alışkanlıklar. Çocuklara temizlik alışkanlıklarının kazandırılması ve sonra bu özbakım becerilerinin desteklenerek denetlenmesi, onların ileriki yaşlarında önce kendilerine sonra da çevrelerine saygılı olmalarını sağlamanın en önemli adımı. Onların hastalıklardan korunması açısından da temizliğin son derece önemli olduğunu belirtmeme gerek bile yok sanırım.
Hep deniliyor ya; çocuklar için "gözlem" öğrenmeleri için çok önemli bir faktör. Mis gibi evlerde yaşayan; tertemiz giydirilen, temel temizlik kuralları aşılanıp, etrafındakileri de bu alışkanlıkları sürdürürken gözlemleyen bir çocuğun ileride pasaklı ve darmadağın bir halde olması beklenemez. Evde her sabah duş alan anne ve babasını gören çocuk bunu olması gereken olarak algılarken; haftada bir yıkanan aile bireyleri ile yaşayan çocuğa her gün duş almak son derece manasız gelecek, haftada bir de olsa yıkanmaya of puf edecektir.
Sabah kalktığında yüzünü, yemeklerden önce, sonra ve tuvaleti kullandıktan sonra ellerini yıkamak, dişleri fırçalamak, tırnakları kesmek çocuğu karşınıza alıp anlatmakla maalesef alışkanlık haline gelemiyor. Mesela 6 yaşındaki oğlumun dişlerini düzenli fırçalamasını sağlamak için ben de fırçamı alıp onunla aynanın karşısına geçiyorum, çünkü öyle istiyor. Elleri için her defasında başında beklemesem de kulağımı su sesine kilitliyorum. Tırnak konusu benim sorumluluğumda, bu konuda asla atlama yapmam. Yıkanmaksa Kaan için zaten günün en beklenen dakikaları durumunda. Su onun için vazgeçilmez. İster banyo yapsın, ister duş alsın aceleye getirmeden önce onun oynamasına izin veriyor, sonra lifi elime alıp akan suyun altında gereken temizliği ben yapıyorum.
Velakin temizlik kurallarını aşılamak benim için de ABC kadar kolay olmuyor. Zaten çocuk yetiştirirken zaman ve emek yatırımı olmayan hangi konunun geri dönüşü muhteşem olabilir ki? Bu konu; anlatma, uygulamalı öğretme, hatırlatma, uyarma, denetleme şeklinde taa onlar kocaman olana kadar devam edip, gidecektir. Ben de çoğunuz gibi konuya gereken önemi vermekteyim.

Temizliği hastalık derecesine
getirmeyin
Aslında temizlik konusunu hayatının uzunca bir döneminde takıntı yapmış ve bu konuda problemler yaşamış biri olarak sizlere "Temizliği hastalık derecesine getirmeyin" diye de ricada bulunmalıyım. Oğlum doğduğunda yardımcımız olmasına rağmen, evin her köşesini ve bebekle ilgili aklınıza gelebilecek her detayı steril yapacağım diye uğraşmaktan ellerimin kanadığını bile söyleyebilirim. Bu takıntıyı atlatana kadar fiziken ve ruhen çok yorulduğumu da belirtmek istiyorum. Şayet temizlik hastalığına meyilli olanlarınız varsa hemen vazgeçmeli. Ben zamanla ve telkinlerle kendimi bu konuda hırpalamaktan vazgeçtim. Çok şükür oğlumuzda bu konuda takıntı gelişmedi. Aksine bebekliğinden beri çok hareketli olduğu için yerlerde yuvarlanıp, çamurlara bulanmakta bir mahsur görmüyor.
Çocuktur, tabii ki oynayıp, kirlenecek; çocukluğunu yaşayacak. Benim için önemli olan kirlendikten sonra ne yapması gerektiğini kavraması. Kavrasın ki, bizim olmadığımız yerlerde de temizliğiyle ilgili işlerini kendi görebilsin, yani bu becerilerini geliştirebilsin. Kulak temizlemek ve tırnak fırçası kullanmak artık onun bildiği işler. Şampuanını, vücut jellerini de kendisi seçiyor uzun zamandan beri. Fırsat vermeden çocukların öğrenmesini bekleyemeyiz değil mi?
Konu önemli! Kişisel temizlik alışkanlıkları söz konusu olduğunda bunu onlara özümsetme işi bize düşüyor ve bu konuda çoook gayretli olmamız gerekiyor. Son olarak, özellikle çocuklar için lütfen renkli olmayan sıvı sabunları tercih edin. Onlar için her ürünün en doğalı, en sağlıklısı lazım; en boyalısı ve en kokulusu değil.
m.zumrut@gmail.com